Les Réflexions
წლების შემდეგ იმავე კითხვებს დავუბრუნდი — უფრო ასაკოვანი, უფრო წყნარი, უფრო ბრძენი. სადაც ოდესღაც სიჩქარე იყო, ახლა სიმშვიდე სუფევდა. ეს თავი გრძელი ამოსუნთქვაა: წყლით გაპრიალებული მინერალები, ველური მცენარეები ქვებს შორის და იმ საგნების სიჩუმე, რომელთაც დასამტკიცებელი აღარაფერი დარჩათ.
"ზოგი მოგონება მხოლოდ მაშინ ბრუნდება, როცა საკმარისად წყნარები ვართ, რომ მოვისმინოთ."
